|
Yanık bir nağmesin, garip gönlümde,
Bülbülüm, gel de bir kez gülüm de.
Seninle hayatta güzel, ölümde,
Yeter ki ömrümün sahibi sen ol.
Gözlerimde gözyaşım, hasretini anlatır.
Sensizlik divane gönlümü hep ağlatır.
Bir mecnun olmuşum, aşk, Leyla’sını aratır.
Sen Mevla’ya giden yol, Ömrümün sahibi ol.
Bir ilahi aşk uğruna şu gönlüm yansın.
Dilim hiç yorulmasın hep seni ansın.
Nefsim, gönlümü kandıracağını sansın.
Sen baki, ömrümün ebedi sahibi ol…
Bu yazı 1174 kere okundu.
|
Büşra ZENGİN
