Kalemim sevdanı haykırıyorken,
Ben sana yandım ve özlüyordum.
Kağıtlar sevgimi selamlıyorken,
Günlerce yolunu ben gözlüyordum.
Geceye bıraktım göz yaşlarımı,
Yalnızlığa sattım yalnızlığımı,
Ve durmak bilmeyen kaçışlarımı,
Sevdaya çıkan yol sanıyordum.
Her şeyin sonu benim başımdı.
Gözümden akan kanlı yaşımdı.
Rüyada gördüğüm mezar taşımdı.
Sen üşürken ben hep yanıyordum.
Kusursuz bir sevda bulmaktı amaç.
Git isteyip dikensiz olsun diyordum,
?Yüreğini yalnızca sonsuzluğa aç!?
Diyen sesle sonsuzluğa kucaklıyordum.
Bu yazı 503 kere okundu.
|
Büşra ZENGİN
