Öyle uzakta durma, ne olur gir içeri
Gönlümün kapıları ardına kadar açık
Yüreğim aşkla dolsun, götür derdi, kederi
Ey nefs! Benliğimden kovuldun, dışarı çık
Bugün tüm uykularım gecenin nöbetçisi
Bir nefes kadar kısa ömürlü nefsim
Bugün suyum, ekmeğim günlerimin bekçisi
Şükür ile yoğrulmuş aldığım her nefesim
Bir konuk ki gönlümle koyu sohbete dalmış
Huzur ve şükür getirmiş yüreğime
On bir ay bıyunca, aç ve de susuz kalmış
Halini anlatıyor şu nankör benliğime
Sen, elimdekinin kıymetini öğrettin
Sen ki şükre tok nefsimi esir alan
Gelişinle kışlarımızı bahar ettin
Hoşgeldin ey şehri Ramazan...
Bu yazı 440 kere okundu.
|
Büşra ZENGİN
