Hayatın eteklerinde savruluyor düşlerim
Her adımımda düşmekten korkuyorum
Sanki hasreti haykırır gülüşlerim
Gülerken, ağlamayı seçmekten korkuyorum
Yok olmak sanırdım hep, evvelden terk etmeyi
Sözcükten ibaretti, bilmiyordum sevmeyi
Yalanlara kanmışken, gerçekleri görmeyi
İlerlerken bu yolda, dönmekten korkuyorum
Geldim bende, ruhumu dinleyerek karşına
Aldırmıyor, gönlüm, ne yaz ne de kışına
Doğruları bulmuş, yükselirken arşına
Tekrar yere düşmekten, düşmekten korkuyorum.
Bu yazı 440 kere okundu.
|
Büşra ZENGİN
