Bu bir rüzgar, yaralı gönüllere dokunur.
Bu bir hasret, vuslata seslenir durur.
Adaletin olduğu yerdedir sürur.
Bizde ise haksızlığın attığı tokat.
Öyle ki yüreklerde acısı kat kat.
Ellerinde ağlayan bir masum çocuk
Gözlerinde cehalete giden yolculuk.
Benim kalbim ezelden yaralı, buruk.
Onların sönecek olan ateşi
Cehalet ki onların yakın kardeşi.
Ağlama gözlerim silahım kalem
Ağlama yüreğim biter bu elem
Ve cahillik benim ebedi kölem
Bendedir yarınlara uzanan nida
Kalem ve kağıdım tükenmez sevda
Hatibim üzülme geçer bu sancı
Ümitsizlik ki bize yabancı
Ellerinde mühür, diller yalancı
Elbette hak birgün yerini bulur.
İblis gibi, huzurdan onlar kavrulur.
Bu yazı 463 kere okundu.
|
Büşra ZENGİN
