12 Haziran seçimlerinin galibi AKP oldu. AKP, oylarını yüzde 50’ye çıkararak, Cumhuriyet tarihinde az görülen bir siyasi başarıya imza attı. Demokrat Parti’nin Menderes’le kazandığı 1957 seçimlerinden sonra Tayyip Erdoğan liderliğindeki AKP 325 milletvekiliyle Parlamento’da rahat bir iktidar çoğunluğu elde etti. Başbakan Erdoğan, balkon konuşmasında Türkiye’nin ve demokrasinin kazandığını ilan etti.
Beklenti AKP’nin bu seçimden de birinci parti çıkmasıydı. Ancak son haftalarda sertleşen seçim kampanyası ve Başbakan’ın üslubu nedeniyle oyların yüzde 47’nin altına düşeceği öne sürülüyordu. AKP, bu çıtayı aştı. Sonuçlar, hiçbir şeyin Erdoğan ın kişisel popülaritesi kadar önemli olmadığını ortaya koydu. Üstelik bu kez rakiplerinin mazereti de yok. Laiklik tartışılmadı, başörtüsü konuşulmadı, askerler gündem olmadı, sadece projelerle halkın karşısına çıkıldı. Rakipleri de Erdoğan kadar çok çalıştı, çok miting düzenledi. Adil bir yarış sergilendi.
Bu zaferin, ilk bakışta okunabileni; iç içe geçmiş iki temel anlamı mevcut:  Türkiye deki seçmenlerin yarısı “Ben gündelik hayatımdan memnunum” demiştir. Millet, Sivil Anayasa çalışmasına, demokratikleşme reformları ve değişime, ekonomik büyüme ve istikrara "evet" demiştir.
AKP iki kişiden birinin oyunu alırken CHP’nin onun yarısı kadar oy alması ve MHP’nin barajı geçmesine sevinmesi düşündürücüdür.
AKP’nin kurulduğu bu yandan girdiği seçimlerde elde ettiği başarının arkasında ki sırlar nedir? Buna bir bakalım. AKP her seçimi ciddiye almakta ve örgütünü her an taarruza geçirmektedir. AKP’li belediyelerle örgüt ve devlet imkânları el ele verilmektedir. Genel Başkan’ın emirlerine kesintisiz riayet edilmektedir. Din konusu iyi bir şekilde işlenip, seçim öncesi mazlum rolü oynanacak bir şeyler mutlaka bulunmaktadır. Sayın T.Erdoğan, şahıslara değil, partisine vefalı olup, her seçim öncesi iyi aday belirlemektedir. AKP, Türkiye’nin geleceğini ipotek altına alma pahasına halkın gündelik hayatını iyi tutmaya çalışmakta ve iktidarın eli ahalinin cebine sokulmamaktadır. Halka anladığı dille ulaşılmakta yani çok iyi propaganda yapılmaktadır. Siyaset mühendislikleri ile alternatif yapıların doğumu engellenmektedir. Günü birlik mesajlarla halkın duygularına hükmedilmektedir. İktidarıyla ahali arasında yardım gibi konularda al-ver ilişkisini iyi kurmaktadır. Vizyon ve istikrar görüntüsünü iyi vermektedir. Güç bende olduğunu herkese benimsetmektedir. Karşısında yeni bir çekim merkezinin oluşmasını en iyi manevralarla bertaraf etmektedir. Kısacası AKP artık siyasetin profesörü olup merkez sağa kendini yerleştirmiştir.
Bana göre 12.Haziran seçimlerinde TBMM’ye milletvekili sokan dört partide başarılıdır. AKP, üç seçimdir oylarını artırarak, CHP, senelerdir yükseltemediği oy oranını yeni lideri Kılıçdaroğlu’nun başa geçmesiyle yükselterek, MHP, çıkan kaset olaylarından sonra % 10 barajını aşamayacak diyenleri yanıltarak, BDP ise 30 un üstünde bağımsız adı altında milletvekili alarak başarılı olmuşlardır.
Seçmen bu seçimde küçük partilere de büyük mesaj vermiştir. 2007 seçimlerinde DP yüzde 5,4, GP yüzde 3 ve SP yüzde 2,3 olmak üzere toplamda yüzde 10 civarında oy almışlardı. Bu seçimde ise SP yüzde 1,2 ye inerken diğerleri de 0,7 yi aşmayı başaramadılar. Başka bir deyişle, Numan Kurtulmuş un "güneş"i doğmadan battı. Namık Kemal Zeybek, Menderes in partisini gömdü. Ecevit in DSP si yok olma noktasına geldi. BBP de Yazıcıoğlu sonrası şokunu yaşıyor. Seçmen, baraja ihtiyaç bırakmayacak bir barajı oylarıyla kurmuş oldu.
Seçim sonucunda AK Parti tek başına iktidar oluyorsa da, tek başına Anayasa yı değiştirecek hatta "referanduma götürecek" 330 sayısını da elde edemedi. Tüm partilerin meydanlarda söz verdiği "Yeni Anayasa" için seçmen "Önce Meclis te uzlaşın" demiştir.
Başbakan Sayın Recep Tayyip Erdoğan seçimden sonra yaptığı balkon konuşması bütün “Balkon konuşmaları” gibi güzeldi. “74 milyon Türkiye Cumhuriyeti vatandaşının tamamını kucaklamak” tan bahsetti. “Vurmaya değil, sevmeye geldik” dedi. “Herkese huzur, güven ve adalet”i herkese vaat etti... “İncitici kelam meydanlarda kalmalıdır” dedi.
Sonuç olarak Ne diyelim; at binenin kılıç kuşananın. Bilhassa MHP gelecek seçimlerde kendini reformize etmezse diğer küçük partiler gibi yok olur gider ve geriye Amerika’da olduğu gibi Demokratları temsilen AKP, Cumhuriyetçileri temsilen CHP ve bunun yanında Kürt halkını temsilen BDP kalır.
AK Parti artık merkez sağın ana partisidir ve üçüncü dönem iktidarı Türkiye için hayırlı olsun diyorum ve yazımı Tolstoy’un bir sözüyle bitirmek istiyorum.  
İyi siyasetçi kendi düşüncelerini başkasına da kabul ettirmesini bilendir.
Gelecek haftaya buluşmak üzere saygı ve sevgilerimi sunuyor, sağlıcakla kalın diyorum.