Toplumsal barışın bozulduğu, adalet anlayışının yerlerde süründüğü, sevgi ve saygıdan yoksun kalındığı toplum yok olmaya mahkumdur. Başka birini nasıl kandırabilirim? Yalan ve dolanla nasıl iş görebilirim? Alın teri, dökmeden başkasının kazandığı parayı nasıl cebime indirebilirim?  Bu ve benzeri düşüncede olan kişiler, içinde yaşadığı toplumun  bağışıklık sistemi zayıflatırlar.Kendi sonlarını hazırladıkları yetmediği gibi, içinde gül gibi yaşadıkları ülkenin de hazin sonunu hazırlamaktadırlar. Emeğe saygı duymayan kişiler, bir elmanın içerisindeki  elmayı çürütmeye çalışan kurtçuk  gibidir. Zamanla bu kurtçuk, o elmanın yenilmez bir duruma gelmesine sebep olur. Bir arkadaşın, üzüntüyle anlattığı olayı sizinle paylaşmak istiyorum.
Köyde oturan gariban bir vatandaşımız, emekliliğe kaç senesinin kaldığını öğrenmek için muhasebeciye uğruyor. Muhasebeci, iki yılın kalmış diyor. Muhasebecinin odasında da dört beş kişi varmış. Gariban vatandaşımız, minibüse  binip köyüne gidiyor. Minibüste, köye kadar gitmiyormuş. Vatandaşımız, minibüsten inip köye varmak için yola koyulmuş. Yavaş yavaş yoluna devam ederken bir taraftan da  emekli ikramiyesini nasıl yatırıma çevireceğini düşünüyordu. Fakat; yanına yaklaşan arabayla birlikte düşüncelerinden uzaklaştı. Arabadakiler, kendisine “amca bakar mısın?” dediklerinde “buyur evladım bir şey mi soracaktınız.”Onlar, “amca, biz muhasebecinin yanından geliyoruz. Aslında sen emekliliği hak etmişsin. Fakat; biraz paran eksik” dediklerin amcada “evde biraz param olacaktı” diyor. Taksiye binip, evlerine kadar gidiyorlar.Eve vardıklarında amca eşine sesleniyor. Evde biriktirdiğimiz parayı getir emekli oluyorum. Dediğinde eşi, hemen  bir mendilin için sakladıkları parayı getiriyor. Ne kadar eksik dediklerinde “500 TL amca mendilin içinden 500 TL çıkartıp veriyor. Onlardan biride, amcayı itip mendili kaptığı gibi arabaya binip uzaklaşıyorlar. Yaşlı teyze, ağlayarak kocasını kaldırıyor. Fakat; üç kağıtçılar çoktan  beri toz olmuşlardı.
Bu yaşanmış olayı, üzüntüyle dinlemiştim. Toplumumuz da neler olur? Nereye doğru sürükleniyoruz? Gariban vatandaşımızın, yıllarca bin bir zahmetle biriktirdiği üç beş kuruşa göz dikiliyor. Bu kişiler, bu parayı nasıl çoluk çocuğuyla yiyecek. Ben size söyleyeyim. Bu kişiler, o parayı çoluk çocuğuna ilaç parası yapar. Onlar, bu parayı keyfince harcayacaklarını hesap ederler fakat hesap böyle olmayacaktır. Bundan emin olabilirsiniz.
 Toplum olarak, bu vicdansız, merhametsiz kişilere yaptıklarının yanlış olduğu söyleyip; bu davranışlarını terk edinceye kadar onları, dışlamak gerekiyor. Bizim dileğimiz, gözü başkasının cebinde olmayan  merhamet ve vicdan sahibi kişilerin çoğalmasıdır.
HOŞÇAKALIN. SEVGİYLE KALIN.