- Zonguldak’ta acılar unutulmadı, unutulmaz -
 
Ben iki şiir yazdım ikimize,
Biri umarsızca ocaklara gidenlere dair,
Diğeri de;
Geride kalıp kahredenlere dair.
Seç ikisinden birini,
Nasıl olsa biri ötekinin ardından gelir...
Oysa sen bu şiirleri görmeyeceksin,
Okumayacaksın hiç bir an;
Duymayacaksın, bilmeyeceksin!...
Çünkü ben okumadım sana bu şiirleri,
Ben seçmedim o zift gibi yeraltında
Kahır dolu geceleri.
Hani olur da bir gün yoluna çıkarsa bu şiirler,
Ne çektiğimi anlarsın da
İşte o zaman bana kahırların erir…
 
Ben bir seni unutamam yıllar boyu,
Bir de gazlı ayaklarda kazanılan
O ekmeğin huzur veren nâmusunu.
Dışarda soğuk varmış, ayâz çıkmış;
Yağmur da yağabilirmiş; Kimin umurunda
Sen varsın ya orda
Ocağın taa en son ucunda!..
Geliyorum oraya, Beni bırakma !..