Yaklaşık bir ay önce tanımadığım evlatların vatan toprağına düşüşünü acıyla izlerken içlerinde tanıdık var mı demenin mahcubiyetini yaşadığımızı yazmıştım.
Şehitlerimizin içinde tanıdığımız evlat yok. Ama şimdi geldiğimiz aşama ise tanıdık tanımadık onca evladın kaybedilişidir.
İçimize cayır cayır acılar çektirerek yanmasıdır.
İstiklâl savaşında olduğu gibi açmamış gonca güllerin, gencecik fidanların, dal budak salmadan hayattan koparılmasıdır. Onca yaşayacakları varken onları kundaklayan, el bebek gül bebek büyüten, sünnetlerini yapan anaların babaların ciğerlerini kalplerinin kavrulmasıdır gelinen nokta. Hani savaş olsa ciğerler bu kadar yanmayacak ama nereden ne zaman geleceği belli olmayan şerefsiz bir kurşunun hayata son noktayı koymasıdır. Bundan sonra nutukların falan bittiği yerdir.
Asil bir bayrağı çaresiz hallere düşürme gayretidir.
Düşman düşmanken onurlu olmazsa biz bu acıları daha yaşarız. Terör kalleş bir ölüm kılığına bürünmüş üstümüze doğru gelmekte.
Halbuki, ay-yıldız nurlu bu bayrak nice ortamda şahlanıp gönderdeki yerini aldı. Bu onursuz haysiyetsiz terörden mi yılacak? Yeter ki sessiz çoğunluk düşmanın üstüne yürüyüversin.
Bayrak ne olduğunu onlara gösterir ve bayrağa saygının ne olduğunu örneğiyle öğretir.
Bildiğim kadarıyla (yanlış da biliyor olabilirim) ordumuzda 57. alayın adı bu alayın aziz hatırasına saygı ifadesi olarak halen hiçbir birliğe verilmemektedir. 57. Alay ise Çanakkale de alay komutanından son erine kadar şehit olan alaydır.
Bu alayın sancağı ise şu anda Avustralya’da Melburn müzesindedir. Biz, 1985-86 ‘da Uludağ Üniversitesinde öğrenciyken bu sancağın yurdumuza getirilmesi konusunda bir imza kampanyası başlatılmıştı. Benimde içinde olduğum bir grup bu kampanyaya imza atmamıştık. Çünkü gerekçemiz vardı ve bu sancak orada esir değildi. Gereken saygıyı ve sevgiyi görüyordu. Asaletinden en ufak değer kaybetmemişti.
Çünkü Melburn müzesinde sergilenen sancağın altındaki plakette aynen şunlar yazılıdır.: "BU ALAY SANCAĞİ GELİBOLU SAVAŞ ALANİNDAN GETİRİLMİŞTİR. AMA ESİR EDİLEMEMİŞTİR. TÜRK ORDUSUNUN MİLLİ GELENEKLERİNE GÖRE BİR ALAYİN SANCAĞİ ALAYİN SON ERİ ÖLMEDEN TESLİM EDİLEMEZ"
“BU SANCAK SONUNCU MUHAFİZİN DA ALTİNDA ÖLÜ OLARAK YATTİĞİ BİR AĞACİN DALINA ASILI OLARAK BULUNMUŞTUR. KAHRAMANLIK TİMSALİ OLARAK KARŞİNİZDA DURAN BU TÜRK ALAYİ SANCAĞİNİ SELAMLAMADAN GEÇMEYİNİZ!"
Yani düşman bile saygın olmalıdır.
Kaldı ki Avustralya ve Yeni Zelanda Çanakkale savaşlarından sonra millet olma bilincine erişmiş uluslardır.