Her platformda nüfusunun yüz bine ulaştığını söylediğimiz, eleştirilmeden durulmayan ama bir türlü terk edilemeyen bu güzide Soma’mızda başını bir maden işçisinin çektiği sade mütevazı bir tiyatro topluluğu var: Mekansızlar…
 Adlarını niçin böyle koydular bilmem ama bu gençler gerçekten mekânsızlar. Öyle mekansızlar ki; Sahneleyecekleri oyunu çalışmak için gezmedikleri yer kalmıyor. Kelimenin tam anlamıyla sahne tozunu sonuna kadar yutarcasına tiyatro yapmaya çalışan amatör ve kendi halinde bir topluluk. Bu işi severek yaptıkları için nerde nasıl bir ortam bulurlarsa tiyatro yapmaya çalışıyorlar.
 Hem nasıl çalışma…
Tiyatroyu yapana kadar emdikleri süt burunlarından geliyor. Her yerde sırtları sıvazlansa bile ya telife takılıp oyun bulamıyorlar, ya oyuncuları bir araya getirmiyorlar, ya dekoru tamamlayamıyorlar ya da hiç birini yapamıyorlar.
Bütün bunları bir araya getirdikleri zaman da mükemmel bir oyun sergiliyorlar. Koca yılda bir veya iki defacık sergileyebildikleri başarılı bir oyunu koskoca Soma’nın ancak onbinde ikisine sunabiliyorlar.
Hepsi de sadece tiyatro sevgisine gönül veren bir avuç genç. Ne bir çıkarları var ne de bir maddi kazançları. Sadece tiyatro sevgisi.
Halbuki kolay iş değildir bu. Hele küçümsemeye hiç gelmez. Her önüne gelenin yapabileceği iş değildir sahneye çıkıp bir hüneri sergilemek. Büyyyük bir medeni cesaret ister. Çünkü nispeten ön yargılı bir seyirci vardır karşılarında.
Amatör olduklarını bildikleri halde profesyonel bir sunum bekleyen bir kitle vardır. Nitekim tiyatro sevgisine dair bütün verileri bir araya getirdikleri zaman da, buluştukları seyirci avuç içi kadardır.
Yani seksenbin nüfus. Ama tiyatroya gidense (yarısına yakını oyuncuların çevresinden oluşan) 150-200 seyirci.
Şimdi tiyatroya gönül vermiş bir ekip var karşımızda. Başlarında, bu işi eğitmenlik derecesinde becerebilen, vardiyadan vardiyaya koşan bir yeraltı işçisi ve onun yanında bir esnafımızın yanında geçimini “idare etmeye” çalışan bir emekçi, başka bir yerde memuriyetini idame ettirmeye çalışan öte yanda derslerinden geri kalmamaya çalışan bir avuç sevimli genç.
Soma’da tiyatro sevgisini sırtlarında taşımaya çalışıyorlar. Onlar da nereye kadar götürebilirse artık.
 Ve bu amatör ekip geçtiğimiz hafta performanslarıyla buram buram profesyonellik kokan başarılı bir oyun sergilediler.    
Bunun gibi kendine güvenen yerel kültürlerin desteklenmesi gerekir. Onlara bu işi başarabildiklerini gösteren imkânlar sunulmalıdır.
Tek işi tiyatro olmayan bu mekânsız gençler bu Soma’da tiyatroyu sevdirmeye gayret ediyorlar. Soma’ya ünlü ve büyük bir tiyatro topluluğu geldiğinde salonu dolduranların gençlerin oyunlarını da doldurmalıdır.