Ben lise yıllarımın folklor ve tiyatro arkadaşımı kaybederken Soma unutulmayacak bir eğitimcisini kaybetti. Adam gibi bir adam hayvan sevgisi uğruna aramızda değil artık.
Her ölüme, her acıya alıştığımız gibi bu acıya da her an bizim de başımıza gelebilir düşüncesiyle alışacağız. Adım adım yaklaştığımız o bilinmeyen sonsuzluğa Melih erkenden gitti. Önünde hizmet verebileceği dolu dolu yılları varken şah damarımızdan bile bize yakın ölüm o?nu aramızdan ayırdı.
Arkadaşımın ?Melih Çiler? olan adından kaynaklanan espriyle lise yıllarımızın moda ayrımcılığıyla Melihciler Mustafacılar diye birbirimize takılırdık. Siyasete bile ciddiyetinin ardındaki ince zekâsının kurgusuyla böyle yakıştırmalar yapan bu arkadaşın siyasi hususta bir kişiye zararı vardıysa ben buradayım.
Adı halâ hayırla anılan E.L.İ. Müessese Müdür Yardımcısı Mehmet Çavuşoğlu?nun ardından yazdıklarım hala sıcaklığını koruyor. Gidenlerin ardından hatırlanacaklar listesine sevdiklerinin adlarını yazmak insana zor gelir. Melih dürüst bir eğitim emekçisiydi. Seçkin insanların oluşturduğu eğitim camiasının sevgisini kazanabilmek öğretmenlik mesleğinin kutsallığının üstüne apayrı bir anlam kazandırır.
İşte bu kaza da hiç kimsenin başına gelmesini dilemediği, hiç kimsenin yapmak istemediği çok ama çok talihsiz bir kaza. Hatta bu olayın yaşanma ihtimali bile başlı başına bir kaza.
Ne diyelim Takdir-i İlahi?
Ya da Savaştepe Yol çatısı.
Kısa zamanda yapılıveren şu yolların ardından Savaştepe Yol çatısındaki tuhaf kavşak daha kaç canın gitmesini bekliyor acaba? Yol neredeyse Bergama?dan Bakır çıkışına kadar bitme aşamasına gelmişken daracık bir alanda sıkıştı kaldı. Kim neyi bekliyor bilmem ama yerel hizmetin üstünde yer alan bu çalışma hangi yasaya hangi çıkmaza dayanıyor da kimse bir şey açıklamıyor.
Bir yılda koskoca yolu yapan, birkaç ayda bir kavşağı da yapar bitirir diye umuyorum. 4-5 ay sonra aynı şeyleri konuşuyor olur muyuz bilmem ama, artık harekete geçilirse, herkesin yüreğinin ağzına geldiği bu yerdeki olası kazaların taraflar üzerindeki fiziki ve ruhi mağduriyetleri bir daha kolay kolay yaşanmaz.
İşte; Savaştepe Yol çatısındaki bu kavşak yapılır da, Barış Manço gibi halkın sanatçısına gösterdiği hak edilmiş vefa Melih Çiler?e de gösterilirse ve oraya adı verilirse bu adam gibi adam sadece ailesinin ve arkadaşlarının anılarında değil Soma?nın giriş kapısında da yaşatılır. Melih de bunu hak eder bence.
Yazım bitince kontrol ederken fark ettim ki Melih için 2 yerde ?Adam gibi bir adam? ibaresini kullanmışım. Şimdi de acaba az mı kullandım diye düşünür oldum.
Hepimizin başına gelebilir ve hiçbirimizin 1 salise sonrasına nefes garantisi yok. Allah rahmet eylesin, nur içinde yatsın.
Bu yazı 2846 kere okundu.
|
Gazetemizle Canlı Görüş
