Aşağıdaki şiir benim mail adresime geldi. Şairini bilmiyorum. Merak da etmiyorum. Günümüzün demokratik ortamında şairin görüşüne katılırsınız-katılmazsınız. Ya da daha farklı yorumlayabilirsiniz. Ancak benim anlatmak istediğim husus daha farklı.
Hadi biz duygusal yaklaşıyor olabiliriz.
Ama nasıl bir insan, 71 yıldan sonra halâ koskoca bir milletin ruhunda yaşayabiliyor? Nasıl bir insanın görüşleri yeni bir yüzyılda yine gündemde olabiliyor?
Bugün herkesin işinin çok yoğun olduğu, stres denilen modern çağ hastalığının pençesinde boğuştuğu bir ortamda, milyonlarca insan her on kasımın saat dokuzu beş geçelerinde bu “Nâciz vücudu toprak olmuş” insanın huzurunda saygıyla eğiliyor.
On Kasım dokuz sıfır beşlerde sirenler ötmeye başladığı anda köprüde, garajda, denizde, caddede, ovada, tepede, bağda, bahçede, fabrikada, madende, santralda… Her yerde ama her yerde herkes birkaç dakika boyunca hatırâsına hiçbir şey yapamadığı bu insanı düşünüyor.
Uluslararası alanda bu türden bir lider hiçbir yerde yok. Nice dünya liderlerinin görüşleri, heykelleri, fotoğrafları bugün yerlerde sürünüyor. Ama bu lider neredeyse 100 yıl sonra bile duygu yoğunluğuyla anılıyorsa bence bilimsel olarak araştırılması gereken bir husus ve üniversite tez konusudur.
Ben Türk olmasaydım bunu kıskanırdım. Şimdi kıskanmıyorum gurur duyuyorum. Ne mutlu Türküm ama kıymetini de bilemiyorum.
Şimdi şiire dikkatinizi çekerim.
Şiirin sonunda “hakkımı helal etmiyorum” diyor ya... Gerçekten hakkını helal etmezse maazallah Allah nezdinde en büyük günahlardan biri de kul hakkıdır.
Bu günahın altından kalkılmaz. Aman dikkat!...

AFFETMİYORUM SİZİ

Sen bakınma sağa sola, Evet sen,
Bir kilo pirince bir kilo makarnaya kandın.
Bu kadar mı açtın, bu kadar mı sefildin?
Sana buna muhtaç edenin
Niyetini hiç mi anlamadın?
Sen, Evet sen yüzü kızaran
Bir metrekareye
bin kurşunun düştüğü yerde
Şehit düştü atan….
Sen… Ya sen köşe bucak saklanan
Gaflet, dalalet ve
hıyanet içinde olanları görüp susan
Adı aydın olan…
Sana dokunmadı mı karayılan
Kır o kalemin kır…
Ya sen ya sen!. Ağlayarak bana bakan
Okumadın mı gençliğe hitabımı
İçerden işgal ediliyor vatan,
Silkele üstündeki tozu
Emdiğin süt haram olmadan…
Ya sizler ya sizler
Silin Cumhuriyet ilkelerimi teker teker
Dolarla yatıp dolarla kalkın
Avrupa Avrupa diye yerlere yatın
Mehmetçiğime kurşun sıkanı
‘Kardeşim’ diyeni yanınıza alın
Kurumları Dağları Toprakları
Denize döktüklerime satın
Size zaten sözüm yok …
Helal etmiyorum hiç birinize
Ne şehitlerimin ne de benim hakkımı!...