HAFTANIN SÖZÜ
"Bazı insanlar futbolun bir ölüm kalım meselesi olduğuna
inanırlar. Sizi temin ederim ki ondan çok daha önemlidir." Bill Shankly

Değerli okurlarım geçtiğimiz hafta sizlere köşemde âşıklar buluşuyor başlığı altında futbol sevdalılarından bahsetmiştim. Bu sevda benim içimde de yıllardır yanmaya devam ediyor. Canlı olarak futbol maçı izlemediğim takdir de bende bir şeylerin eksik olduğunu düşünüyorum. Nasıl insan vücudunun suya havaya ihtiyacı varsa ben ve benim gibi insanlarında hava su gibi ihtiyaçlarının yanında birde maç izlemek yer alıyordur.
     Şöyle Soma da gidip de maç izleyebileceğim takım kaldı mı diye düşünürken, Sotes spordan değerli antrenör arkadaşım Yusuf hoca aradı ve beni Vestel Manisa sporun alt yapı takımı ile yapacakları hazırlık maçına davet etti. Hiç tereddüt etmeden Nazım Yavuz stadın da yerimi aldım.
     Geçtiğimiz sene şampiyon olan Sotes spor bu sene 1. amatör kümede mücadele edecek olması sevindirici bir olay. Genç ve dinamik bir kadro ile mücadele eden Sotes spor ilk yarı mükemmel bir futbol oynadı. Sadece şansı yanında değildi ve gol atamadılar. İlk yarı 0–0 berabere bitti ama futbol olarak gerçekten doyuma ulaşmıştım. İkinci yarıda her iki takımda oyuncularının çoğunu değiştirdi. Sotes spor bu yarıda biraz sıkıntı yaşasa da maçı 2–2 beraber bitirerek doğru yolda olduklarının sinyalini verdiler.
     Poyracık da oynayan futbolcu kardeşlerimizden aldığımız bir maç haberi ile hafta sonu yollara düştük ve Poyracık spor ile Savaştepe belediye spor maçını izlemek için Poyracığa gittim. Her gittiğimde kıskanarak baktığım o Poyracık sahasını gördüğümde yine bir Somalı olarak içten bir utanç yaşadım. Her iki takımda sahaya ısınmak için çıktıklarında tek tip kıyafet ile bir takım olduklarını gösteriyorlardı. En azından kötü bir şey söyleme veya eksikleri olduklarını söylemek mümkün değildi. Çünkü bir Somalı olarak futbol da biz neredeyiz ki başkalarını eleştirelim. Maç başladı henüz 5. dk oynanıyordu ki yan tarafıma beyaz saçlı bir amca geldi ve takım hakkında konuşuyor ve yorumlar yapıyordu. Futbolu iyi bilen birisiydi bilmese de izleyen birisiydi. Bende merak ettim ve oradaki birkaç kişiye kim bu beyaz saçlı amca diye sordum. Onlar da bana o Poyracık Belediye Başkanıdır dediklerinde gerçekten şok oldum. Maç bitimine kadar takımı takip etti ve futbolcuları alkışladı. Ben ise yan tarafında hayretler içerisinde kıskançlığımı had safhada yaşadım.
     Bırak Akhisar Belediye sporu, bırak Bandırma sporu, bırak TKİ Tavşanlı Linyit sporu, bir Poyracık kadar olamadık ya ona isyan ediyorum.
     Somaya dönüş için yola çıktık ve ben ne yapabilirim diye düşündüm. Ramazan ayında olduğumuz için bol bol dua edeyim belki kabul olur düşüncesiyle içimden kimine dua kimisine beddua ederek futbola hasret olan memleketime ulaştım.