Geçtiğimiz hafta özlemiş olduğumuz milli maç heyecanını yaşamak için ekran başında ki yerimi aldım. Merakla ilk on birin açıklanmasını bekliyordum ki, hiç ummadığım bir kadroyu sahada görerek ilk şoku yaşadım.
      Rakibimiz Avusturya hem moralsiz hem de yorgundu. En önemli iki hücum oyuncusu son Belçika maçında sakatlanmıştı. Her şey bizim lehimizeydi. Sahada ki kadromuz ise birbirini tanımayan ve birlikte oynamayan oyunculardan oluşuyordu. Tabi böyle bir kadrodan da çok iyi bir oyun beklemek pek de mantıklı olmayabilir. Özellikle Burak ın tek forvet olarak sahaya çıkması ise beni en çok şaşırtan olay oldu. Burak bana göre tek forvet oynayabilecek bir oyuncu değildir. Zaten bunu kendisi de çok iyi biliyor ama Hiddink bilmediği için böyle olması gerekiyordu.
      Orta saha da oyuncu sayımızı 5 olarak gördüm ama nedense ardı ardına 5 pas bile yapamadık. Mehmet Ekicinin ne oynadığını maç boyunca hiç anlamış değilim. Nuri yi izlediğim de ise nerede o Almanya da ki Nuri diye kendime sormadan edemedim. Mehmet ekici ise bana göre bir zamanlar milli takımın değişmez ismi olan Yıldıray Baştürkü aklıma getirdi. Yıldıray da bir dönem bütün milli takım kamplarına çağrılıyordu ama sonra birden ortadan kayboldu. Şimdi sıra Mehmet ekici de diye düşünüyorum. Bütün duran topları Mehmet ekiciye kullandıran Hiddink in bu konuda da çok iyi bir hata yaptığını düşünüyorum. Çünkü Selçuk gibi duran top ustası bir oyuncu elinizde var iken bundan faydalanmamak bana pek de akıllıca gelmiyor.
      Rakip Avusturya yerine başka bir takım olsaydı işimiz hiç de kolay olmayacaktı. Böyle bir milli takımda forvet de mutlaka semih oynamalı diye düşünüyorum. Bizim milli takımımız asla ama asla tek forvet oynayamaz. Hayal ettiğimiz başarıya bu sistemle ulaşacağımızı sanmıyorum. İyisiyle kötüsüyle bir maç daha sona erdi. Beklenen ve özlenen futbolu izleyemedik ama kazanmak her zaman güzeldir.