Cevap faslından sonra öğretmen sıraların arasında bir tur attı. O geçerken öğrenciler toparlanıyor, gözüne girmek isteyenler bilgisayar kitaplarını sıralarının üzerine seriyorlardı. Öğretmen, turu tamamlayıp sınıfın karşısına geçti:
- Bugünkü konumuz?
- Bilmiyoruz…
- O zaman şöyle sorayım: taramak diye bir şey duydunuz mu?
Her zaman ısrarla parmak kaldırmaya alışmış bir öğrencinin eli havadaydı:
Öğretmen ona döndü:
- Söyle oğlum.
- Kahvehane taramak öğretmenim.
- Oğlum ne alakası var?
- Akşam haberlerde duydum öğretmenim.
- Ben söyleyebilir miyim öğretmenim?
- Şöyle bakalım.
- Tarama yar tarama, yar zülüfün tarama, ben bu dertten ölürsem, merhem olma yarama.
Sınıfta bir kahkaha koptu. Öğretmen toparlamak için:
- Tamam tamam, sizden doğru düzgün bir yanıt çıkmayacak.
- Öğretmenim ne olur, son bir söz!
- Söyle bakalım.
- Hayvanları tımar etmek, kaşağılamak.
- Yok devenin nalı, dedi öğretmen.
- Yoksa at nallatmak mı öğretmenim?
- Yeter, diye bağırdı öğretmen. Beyin fırtınası diye bir şey var. Siz bu işi kasırgaya çevirdiniz. Yeter, kimse konuşmasın!
- Açın defterleri yazın bakalım. Taramak: yazı, resim, şekil gibi kağıt üzerindeki verileri tarayıcı yardımı ile bilgisayara aktarmaktır.
Öğretmen birkaç adım gezinip:
- Çocuklar, bugünkü bilgisayar programları özellikle matbu yazıyı çok güzel aktarmaktadır.
Yazısı en kötü öğrenci araya girdi:
- Öğretmenim, benim yazımı da tarar mı?
- Oğlum, el yazısını tarayan bir program yok. Kaldı ki senin yazın için ayrı bir program gerekir.
- Ne oldu ki öğretmenim?
- Daha ne olsun, senin yazının yanında doktor reçetesi toptan bitişik el yazısı sayılır.
- Ne yani öğretmenim, benimki ayak yazısı mı?
- Emin ol şu dünyada ayakları ile senden güzel yazan insanlar vardır.
Öğretmen sözü uzatmadı.
- Çocuklar, şaka bir yana taramak çok önemli bir olay. Düşünün bir kütüphane dolusu kitap bir bilgisayarın içinde.
Ön sırada oturan bir kız öğrenci, boş bakışlarla öğretmene baktı:
- Düşünemiyorum öğretmenim.
Başka bir öğrenci parmak kaldırdı:
- Bir şey sorabilir miyim öğretmenim?
- Sor bakalım.
- Kazılılarda taşlar bulunup inceleniyor. Uygarlıklar hakkında bilgiler elde ediliyor. İleriki çağlarda yapılacak kazılarda dvd’ler bulunduğunda bizim hakkımızda ne düşünecekler acaba?
Öğrencilerden biri araya girdi:
- “Ne uygarlıkmış ama!” derler her halde.
Öğretmen ders boyunca taramadan söz etti. Kitapları taramanın çok iyi bir şey olduğunu, internette oradan oraya aktarılabileceğini, matbaaların işinin azalacağını söyledi. O ara bir öğrenci ayağa kalktı:
- Öğretmenim, benim bilgisayarımda üç bin resim var. Ben bir tek masaüstündekini hatırlıyorum. Yani kitaplar bilgisayarımızda bir isimden mi ibaret olacak?
Öğretmen, öğrenciye döndü:
- Aman da aman! Tartışma yaparmış benim oğlum. Sen hayatında hangi kitabı okudun ki?
- Robenson’u okudum öğretmenim.
Sekizinci Bölümün Sonu
Bu yazı 432 kere okundu.
|
Gazetemizle Canlı Görüş
Özlem YILDIZ
