Bu yaklaşımın hareket noktası, her kekemenin bu belirtiden kurtulmak istediği ve arayış içinde oluşudur.
Belirtileri ortadan kaldırmaya yarayacak çalışmalar şöyle sıralanabilir.
1. Kekemeliği oluşturan, sürdüren, ağırlaştıran etmenler ortadan kaldırılmalı
2. Çocuk problemin farkına vardırılmalı, özürü yenmesi için istekli hale getirilmeli
3. Kekemeliğin belirtileri fark ettirilmelidir.
4. Kekemelik çocuğun ve çevrenin hoş görü düzeyine indirilmelidir.
5. Özellikle solunum araştırmaları üzerinde durulabilir. Genellikle,kekemelerin konuşma sırasında soluklarını iyi kullanamadıkları görülür. Soluklarını iyi kullanır hale geldiğinde konuşması olumlu yönde değişiklik gösterecektir.
6. Kekemeye söylenenleri yineleterek onun konuşma hızını,vurgusunda değiştirmek elimizdedir. Uzman, çocuğun durumuna uygun tümceler seçerek çocuğun söylenilenleri yinelemesini ister. Böylelikle çocuk öykünme yoluyla konuşmasını düzeltecektir.
RUH SAĞALTIMI 
  Kekemeliğin belirtilerini ortadan kaldırmak önemlidir. Fakat kendi başına yeterli değildir. Kekemenin kendisine,konuşmasına,çevresine karşı olan tutumunu değiştirmek gerekir.
Ruh sağaltımı ile konuşma sağaltımının iş birliği önemlidir. Konuşma sağaltımı esas alınarak aşağıdaki çalışmalar yapılabilir. 
1. Özrünü tanıtma : Çocuk ayna karşısında konuşturularak, konuşmasını banda kaydedip tekrar kendisine dinletilerek çocuğa özrü tanıtılır.
2. Kendini tanıma ve anlamasına yardım etme: Kekeme çocukta kendini daha çok kekeleyen bir kişi olarak görme alışkanlığı olduğundan diğer özelliklerinin farkında değildir. Bunlar çocuğa fark ettirilirse çocukta konuşma düzelecektir.
3. Boşalmasına yardımcı olma; Kekemelerin konuşmasındaki özüründen dolayı sürekli bir gerilim içinde oldukları bilinmektedir. Onları bu gerilimden kurtarmak için dikkatleri başka yöne çekilebilir. (resim, şiir,düzyazı vs)
4. Başkalarını tanıma ve anlamada yardımcı olma; Kekeme çevresindekileri hep kendiyle alay eden,küçük gören, hor gören insanlar olarak görebilir. Çocuğa çevresindekilerinin iyi yönlerinin olabileceği buldurulmalıdır. (Eğitsel kol çalışmalarına katılma,gezi gözlemler gibi)
5. Çocuğa güç kazandırma; Çocuğun kekemeliğinden dolayı yitirmiş olduğu güven duygusu,başka özellikleri güçlendirilerek sağlanabilir.
6. Konuşma etkinliklerine katılım sağlama; Çocuğa konuşma başarı hazzı tattırılmalı. Sesli düşünme etkinlikleri yapılmalı. Yüksek sesle konuşma ve okuma çalışmaları yaptırılmalıdır.
7. Uzman: Ana baba ve sınıf öğretmeniyle yapılacak işbirliği çok önemlidir.
İyileşme tipik olarak 16 yaşından önce olur ve %60 ı kendiliğinden iyileşir (Güleç, 1998,)
Sınıf Öğretmenine Düşen Görevler :
 Birinci dönem kekemeliğinde öğretmen şunlara dikkat etmelidir.
1. Çocuğu kekeme diye damgalamayınız.
2. Çocuğun konuşması üzerine aşırı titizlik göstermeyiniz.
3. Çocuğu konuşmada acele ettirmeyiniz.
4. Hiç bir zaman çocuğa "dur,acele etme","yeniden başla","önce derin bir nefes al" gibi uyarılarda bulunmayınız. Bütün bu uyarılar çocuğun dikkatini konuşması üzerine toplar.
5. Çocuk konuşurken onun dudak hareketlerine değil gözünün içine bakınız.
6. Sınıfta rahat bir hava oluşturun
7. Hızlı konuşmaktan, askerce emirler vermekten sakının
8. Alayı ve acı şakaları disiplin yolu olarak kullanmayınız.
9. Çocukla samimi ve candan ilgilenin
10. Çocuktan yapabileceğinin üzerinde şeyler beklemeyin.
11.  Sınıfın kekeme çocuğa karşı durumunu kontrol edin.
12. Sınıfta yapılacak koro çalışmaları, toplu söylenen marşlar,ritmik etkinliklere kekemenin de katılımı sağlanmalıdır.
13. Çocuğun başarılı olduğu işlerle kendini sınıfa kabul ettirmesine yardımcı olunuz.
14.  Sınıfta yapılan küme çalışmalarında ona görev veriniz.
15. Kişisel kusurlarını azaltmaya yardım ediniz.
16.  Çocukların yanında başkalarıyla onun özürü hakkında konuşmayınız.
17. Ona konuşmaya yönelik özel ödevler veriniz.
18.  Aileyi tanıyıp onlarla iş birliği yapınız. 
İkinci Dönem Kekemeliğinde Öğretmene Düşen Görevler : 
1. Kekeme, kekemelik, kekemelik gibi sözcükleri kullanmaktan sakınınız.
2. Onun konuşmasını olduğu gibi kabul ediniz. Siz kabul ederseniz bunu çocukta kabul eder.
3. Çocuğun en az kekelediği durum ve koşulları saptayınız.
4. Çocukla problemi hakkında konuşunuz.
5. Çocuğun kekemeliğine kendinin gülebilmesini sağlayınız.
6. Çocuk kekelemeden konuştuğunda farkına varınız ve beğeninizi belli ediniz.
7. Konuşurken çocuk belli bir tutulma gösterirse çocuğun dikkati başka yöne çekilmelidir.
8. Çocuk konuşurken bir sözcük yada seste tutulursa onu tamamlamak için yardım etmeyiniz.
9. Her türlü konuşma pekiştirme etkinliklerine sınıfta yer veriniz.