Anne ve baba çocuğun hayatında birbirinden ayrılmaz ikilidirler. Adeta onun yaşamını anlamlı kılan ve onun gelişiminde rol oynayan en önemli bir bütünün iki yarısından biridir anne ve baba. Ama sanki babalar çocuklarının eğitimlerinde yükü daha çok anneye atıyor olmalılar ki anneler çocuk yetiştirmede hep birinci planda görünüyorlar. Anne ve babanın çocuklarıyla ilişkilerinde aynı derecede etkin oldukları istisnalar olabilir elbette. Üstelik doğumdan sonraki ilk anlardan başlayarak annenin fiziksel ve ruhsal bakıcı rolünün hayati önemi de inkâr edilemez. Ama büyüme ilerledikçe diğer ebeveynin de önemi belirginleşir. Çocuk kız ya da erkek olsun fark etmez. Baba da ihtiyaç duyduğu diğer bir figür olarak karşımıza çıkar.
 Çalışma şartları, babaları ev içerisinde otoriter, ama aynı zamanda, çocuklarıyla daha az vakit geçiren ebeveyn konumuna sokuyor. Buna rağmen çocuklarının duygusal ihtiyaçlarını yeterince karşılayabilen, gün içinde çocuğuyla istekle vakit geçiren babalar da var. Bazı babalar da “çocuk bakımı” görevini tamamen anneye ya da ailedeki diğer kadınlara devretmiş durumdalar. Ev içinde ortalık karıştığında müdahale eden kişi olup, her şey yatışınca yine köşeye çekiliyorlar. Çünkü dış dünyada onların halletmeleri gereken başka işler var. İş bölümü yapılmış. Anne çocuğa bakar, ilgilenir! Bu, bana biraz babaların kolaya kaçtıklarını düşündürtüyor. Baba olmanın öneminin çok farkında değiller. Ya da babalık görevinin içinde anneye yardım etmenin yer almadığını, bizzat çocukla düzenli bir biçimde ilgilenmeleri gerekmediğini düşünüyorlar. Çocukların babaya karşı görevleri yerine getirmesi konusu gündeme geldiğinde bir çok erkek baba olduğunu hatırlar ve çocuğa baba haklarını sözle yada davranışla hatırlatma yoluna gider. Çocuk için baba, tıpkı anne gibi koruyan, kollayan, evdeki kuralların uygulanmasında tamamlayıcı rolü olan kişidir. Hayatın ilk yıllarında anne ve baba çocuğun hayranlık duyduğu, muhtaç olduğu kişilerdir. Erkek çocuk babasıyla, erkek cinsinin günlük yaşamdaki tavırları, ilgi alanları, giyim kuşamıyla ilgili paylaşımlara girerek, kendi cinsiyle özdeşleşir. Kız çocuğunun babaya hayranlığı daha farklıdır. Babasının onu taktir etmesi, onun ilgisini çekmek için anneyle özdeşleşir. O da bu sayede annesini taklit eder. Tüm çocuklar için babalarıyla hoşça vakit geçirmek çok anlamlıdır…
 Anneler çocukların birçok alandaki sıkıntılarıyla tek başlarına ilgilendiklerinde çok zorlanabiliyorlar. Ev içindeki dayanışma, çocuklara iyi geldiği kadar, annelerin de zorlanmalarını hafifletiyor.
 Eğer anne çocuğuyla bir konuda ilgilenirken zorlandığını fark ediyorsa, bu işi babayla konuşarak ona devredebilir. Bazı konularda farklı ebeveyn çocukla daha etkili iletişim kurabiliyor. Bir etkinlik babayla çok iyi giderken anne aynı işi ele aldığında çocuk da bundan memnun kalmayabiliyor. Bu yüzden çocuklarla ilgilenirken işbölümü yapmak herkese iyi gelir.