Sevmek ve sevilmek insanın doğuştan fıtratında var olan ve yaşadığı sürece hissettiği bir ihtiyaçtır. İnsan için olmazsa olmazdır sevgi. En vazgeçilmezidir insanın. Dünyaya gözünü açtığı anda onu sevgiyle bekleyen anne kucağına verilir insan. Etrafında ona bakan sevgi dolu bakışları görür önce. Önce sevmeyi ve sevilmeyi öğrenir insan. Hayatı boyunca da sevmenin değişik türlerini tanır. Aslında sevmeyi değil, sevmekten zevk almayı öğrenir insan.
 Sevgi için çok şey yazılıp çizilmiştir tarih boyunca. Sevginin önemi sevenin ya da sevilenin kim olduğuna bağlı olarak da değişir. Çünkü her sevginin yoğunluğu aynı yaşanmaz kalpte. Bir arkadaşın arkadaşını sevmesiyle, kardeşin kardeşini sevmesi farklıdır. Anne babanın evladını sevmesiyle evladın anne ve babasını sevmesi farklıdır. Eşi sevmek, sevgiliyi sevmek diğerlerinden de farklıdır. Ümmet olanın peygamberini sevmesiyle peygamberin ümmetini sevmesi de birbirinden farklıdır. Aynen bunun gibi kulun Allah ı sevmesiyle Allah ın kulunu sevmesi de birbirinden farklıdır.
 Sevgi, uğrunda akıttığın gözyaşlarını saklamaktır. Yani bazen sevgi içten içe ağlasan da ağladığını belli etmemek demektir sevgi. Sevdiği, insana hoş görünür. Sevilenin kusurunu göremez seven kişi. Sevilen kişi başkaları için ne olursa olsun, seven için daima badem gözlüdür. Yani sevgi bazen de acıya tatlı gözlerle bakabilmek olarak çıkar karşımıza.
 Sevgi, Gül ü koklamak için dikeni tutmaktır. Gülün kokusundan zevk alan kişi dikenini tutsa da eli acımaz, canı yanmaz. Sevgi, sevdiğinin haliyle hallenmeyi de gerektirir aslında. Onunla birlikte ağlayabilmek, onunla birlikte gülebilmektir sevgi. Kısacası sırf sevgiliyi üzmemek adına ağlarken tebessüm edebilmeyi de gerektirir bazen.
 Sevgi, kederi, acıyı, elemi yarı yarıya paylaşabilmektir. Bir dilim ekmeği paylaşmak, gülmeyi, üzülmeyi paylaşmak, bazen de topyekûn hayatı paylaşmaktır sevgi.
 Sevdiğini özlemektir bazen de sevmek. Özlenen özelse, hele bir de çok seviliyorsa özlemek acı değil zevk verir özleyene. Hayata sevgili ne kadar değer veriyorsa o kadar değer verebilmektir bazen de sevgi. Yani hayata sevgiliyle aynı pencereden bakabilmek anlamı taşır bazen de sevgi.
 Sevgi, işte o sevgi var ya… Gerçekten bambaşkadır. Sadece seni seviyorum demek değil, seni seviyorum demenin hakkını verebilmektir asıl sevgi. Sözde değil özde sevmektir kısacası. Sevdiğini mutlu edebilmek, onun mutluluğundan haz almak, mutlu olabilmektir sevgi. Seviyorum diyenin sevgisini göstermesi de gerekir. Sadece kalbinin temiz olması ya da kalbinin temiz olduğunu söylemesi yeterli olmamalı.
 Sevgi, anne diyen dudakların titremesidir. Dudakların titremesinden bir adım daha ileri giderek annenin kıymetini bilebilmektir bazen de sevgi. Onun yüzünde neşe, gözünde mutluluk göremeyince sol yanının acımasıdır. Hem de ta derinden. Sevgi, gözlerden yaprak yaprak düşen yaş olur bazen. Ya onu memnun edemezsem, ya onu mutsuz edersem diye endişeli olabilmektir gerçek sevgi.
 Sevgi, en sevgiliye edilen bir selam bir salâttır, getirdiği salâvatla ona kendisini tanıtmaktır. “Ben ümmetimi bana getirdiği salâvat adetince tanırım.” Sözüne kulak vermektir.
 Sevgi, Mevla ya denilen bir âmin, bir zikir, bir şükürdür. Onun varlığı karşısında kendisinin “hiç”liğini idrak edebilmek sadece ona yakarabilmektir sevgi. Sevdiğinden bir şey isteyince de verileceğinden emin bir edayla âmin diyebilmek, teslim olabilmektir sevgi.  Sevgiliden gelene razı olabilmek, ona verdikleri için teşekkür edebilmek de sevginin bir başka göstergesidir bazen.
 Sevgi, fanilik karşısında fani olmamaktır. Kula kul olmamak, başın sadece secde için eğilmesidir. Sevilen büyük olunca onun büyüklüğünün yanı sıra başka büyük tanımamayı da gerektirir sevgi denilen olgu. Bazen de ona en yakın olunduğu anlarda ona içini dökebilmek, onunla dertleşebilmek, secdede iki damla gözyaşı akıtabilmektir sevgi.
 Ve sevgi başı yaran taşa duyulan özlemdir, “Narın da hoştur, nurun da hoştur” diyebilmek ve sevgiliden gelen her ne olursa olsun başımın üstünde yeri vardır diyebilmektir asıl sevgi. Sevgi sevgiliden bir an bile olsa ayrı kalmaya tahammül edememektir bazen. Onunla nefes alıp vermek yani her nefes de onu hatırından çıkarmamaktır sevgi.
 Sevgiyle kalın…