Bu günkü yazımızda farklı bir bakış açısı oluşturalım. Hani bazı masallarda hayvanlar ya da cansız varlıklar konuşturularak çocuklara mesaj verilir ya, biz de bu gün duygularımızı konuşturalım. Onları biraz daha yakından tanıma yoluna gidelim. her şeyin bir efsanesi olur ya bu yazımızda da aşkın gözü kördür ifadesinin efsanesine birlikte göz atalım.
 Uzun zaman önce, dünya yaratılmadan, insanlar dünyaya ayak basmadan önce, iyi huylar ve kötü huylar ne yapacaklarını bilemez vaziyette dolanıyorlarmış. İyi ve kötü huylar birlikte yaşarlarmış o zaman. Bu gün nasıl ki iyi ve kötü huylar aynı bedende var olabiliyorlarsa o gün de aynı ortamı paylaşabiliyorlarmış.
 Bir gün, toplanmışlar ve her zamankinden daha sakin oturuyorlarken Saflık ortaya bir fikir atmış:
        —Neden saklambaç oynamıyoruz?
 Hepsi bu fikri beğenmiş ve kimin ebe olacağını kararlaştırmak istercesine hepsi birbirine bakmaya başlamış. Ama yüz ifadelerinden hiç birinin ebe olmak istemedikleri de anlaşılıyormuş. Çılgınlık bir adım öne çıkmış. Adına yakışır bir çılgınlık yaparak ebe olabileceğini söylemiş.
       —Ben ebe olmak ve saymak istiyorum, Ben ebe olmak istiyorum! Çılgınlıktan başka hiç kimse Çılgınlığı arayacak kadar çıldırmadığı için, Çılgınlık bir ağaca yaslanmış ve bir, iki, üç…diye saymaya başlamış. Ve Çılgınlık saydıkça, iyi huylarla kötü huylar saklanacak yer aramışlar. Sonuçta her biri kendine uygun bir yer bulup saklanmış. Bakın hangisi nereye saklanmış, hep birlikte görelim.
Şefkat Ay ın boynuzuna asılmış;
İhanet çöp yığınının içine girmiş;
Sevgi bulutların arasına kıvrılmış;
Yalan bir taşın altına saklanacağını söylemiş ama yalan söylemiş çünkü gölün dibine saklanmış;
Tutku dünyanın merkezine gitmiş;
Para hırsı bir çuvalın içine girerken çuvalı yırtmış.
 Ve Çılgınlık saymaya devam etmiş, 79, 80, 81, 82.....
 Aşkın dışında bütün iyi huylar ve kötü huylar o ana kadar zaten saklanmış.Aşk, kararsız olduğu gibi, nereye saklanacağını da bilmiyormuş. Bu bizi şaşırtmamalı çünkü hepimiz Aşkı saklamanın ne kadar zor olduğunu biliriz. Çılgınlık ebe oldu ya 95, 96, 97... diye saymaya devam ediyormuş. 100 e vardığı anda, aşk sıçrayıp güllerin arasına girmiş ve saklanmış. Çılgınlık:
“Sağım solum sobedir, geliyorum!” diye bağırmış. Arkasını döndüğünde, ilk önce tembelliği görmüş, o ayaktaymış çünkü saklanacak enerjisi yokmuş. Sonra şefkati ayın boynuzunda görmüş ve ihaneti çöplerin arasında, sevgiyi bulutların arasında, yalanı gölün dibinde, tutkuyu da dünyanın merkezinde, hepsini birer birer bulmuş, sadece biri hariç. En son ve bulunması en kolay yere saklanmış olmasına rağmen aşk sobelenememiş.
Çılgınlık umutsuzluğa kapılmış, en son saklı kişiyi bulamamış, derken
Haset, aşkın bulunamamasından rahatsız olmuş ve çılgınlığın kulağına fısıldamış:
       —Aşkı bulamıyorsun, O güllerin arasında saklanıyor, demiş. Çılgınlık çatal şeklinde tahta bir sopa almış ve güllerin arasına çılgınca saplamış, saplamış, saplamış, ta ki yürek burkan bir haykırma onu durdurana kadar. Acı bir haykırıştan sonra, aşk elleriyle yüzünü kapayarak ortaya çıkmış, ve parmaklarının arasından gözlerinden iki sicim gibi kan akıyormuş, Çılgınlık aşkı bulmak için heyecandan aşkın gözlerini çatal sopa ile kör etmiş.
       —Ne yaptım ben? Ne yaptım ben?’’ Diye bağırmış.
       —Seni kör ettim. Nasıl onarabilirim? Aşk cevap vermiş:
       —Gözlerimi geri veremezsin, ama benim için bir şey yapmak istersen, benim kılavuzum olabilirsin, demiş. O günden beri, Aşkın gözü kördür ve her zaman Çılgınlık yanındadır..." 
Aşk gözlerini yitirdiği için çılgınlık gibi çılgın bir kılavuz eşliğinde bazen hiç olmayacak birine âşık olabilirsiniz ve çılgınca bir karar alabilirsiniz. Kendinizi tamamen çılgınlığın kılavuzluğuna bırakmak istemiyorsanız mantığı da yanınızdan ayırmayın. Çünkü mantık çılgınlığı frenleyebilecek tek unsurdur.
 Sağlıcakla kalın.