Tüm Gönül Dostlarımla, ve  sevgili okurlarımla, güzel bir haftanın başlangıcında tekrar  beraber olabilmenin engin sevgi ve mutluluğu içerisindeyim.Herkese Merhabalar!..
    Sevgili gönül dostlarım, her zaman çevremizden, sağlıktan, temizlikten yazmaya çalışıyoruz, bu haftaki yazımızı da sevgiden yola çıkarak konuşmak  istedik ve  satırlarımıza dökmeye çalıştık.
     Yazılarımızda geçen konuları işlerken üzerinde durduğumuz ve özellikle temas etmeye çalıştığımız konular, çevrenin ve doğanın  korunması, hayvanlara eziyet edilmemesi,atık plastik ve ambalajların toplanması,pillerin ayrı kutularda  muhafaza edilmesi ve toplanması konularında yapılacak tüm çalışmaların  çocukluk yaşlarında başlaması gerektiği, aile ve okul ile filizlenerek kök salması,gelecek yaşlarda olgunlaşarak meyve vermesi olduğudur.Tabii ki tüm bunların gelişim ve evrelerinde  çocuklarımıza sadece yapılmasını istediklerimizi öğretmekle kalmayıp, yanındaki en büyük güç olan “Sevgiyi” de eksik etmemek gerektiğini, .sevgi ve şefkatin hayatımızda gerçekleştireceğimiz tüm adımların yansıması olduğunu  tekrar vurgulayalım.Sevgi ve şefkate olan ihtiyacın hayatın her aşamasında büyük rol oynadığı hatta maddi ihtiyaçlarımızdan daha önemli bir yer aldığını özellikle altını çizmek gerekir. O halde başarının yolunun Sevgi ve şefkatten geçtiğini kabul edilmelidir.
     Sevgili dostlarım, gitgide tırmanan şiddetinin temelinin sevgi eksikliği olduğunu, bunun temel nedenlerini araştırdığımızda, aile içerisinde sevgi ve şefkatten mahrum kalan  çocuklarımızın psikolojik olarak bu sevgi ve şefkatten  yeterince yararlanamadığı  için ilgi çekmek  için istenmeyen şiddet hareketlerine başvurdukları görülmektedir, unutmayalım ki sevgi ve saygı öğretileri insan olmanın mayasıdır. İnsanı insan yapan erdemlerin başında gelen sevgiyi çocuklarımıza aşılayabilmek için küçük yaşlardan itibaren sevgi ve şefkatten mahrum etmemeliyiz. Sevgi ve şefkati öğrenmeyen bir nesil her türlü şiddete başvurabileceği gibi, yaşadığı çevreye de faydalı olması beklenemez. “Çocuklara ikram edilebilecek ve onları kendimize bağlayabileceğimiz en temel unsur sevgidir”Geçen hafta köylerimizden birine konuk oldum.Bahçe avlusunda iki tane genç ellerinde saçma atan tüfeklerle bir ağacın karşısına saklanarak gelen,giden kuşlara atış yapmakta ve birbirlerine bakarak normal olmayan bir davranış şekliyle gülmeye çalışmaktadırlar bende o sırada yanlarına gittim ve bu soğuk havada kuşlar bir parça ekmek bulmaya , karınlarını doyurmaya çalışırken,  sizin onların canını almanız doğrumu, siz hayatınızda bir canlıya yemek verdiniz mi  diye sorduğumda, yapacak bir şey yok canımız sıkılıyor diye cevap verdiler.Gençler küçükte değil endüstri meslek lisesinde okuyorlar.  İçeride tanıdıkları ile yaptığım sohbette ailenin çocuklarınla ilgilenmediğini ve zaman zaman Soma dan köye kaçarak gelişigüzel av ve atış yaptıklarını söyleyerek, kendilerinin de duruma çok üzüldüğünü bir şey yapamadıklarından seslerini çıkarmadıklarını söylediler.Ne diyelim inşallah yarın birgün çıkıp şehir magandalığı yapmazlar, çünkü suça itilen, yanlış arkadaşlar seçen, zararlı alışkanlıklar edinen, evinden kaçan yada intihara sürüklenen çocukların bu davranışlarının altında “Sevgisizlik ve ailenin sorumsuzluğu “ olduğu bilinmektedir. Uzmanlarımız  İlk bakışta, parçalanmış aile, ekonomik yoksunluk, mutsuz aile ortamı, çevre baskısı gibi etkenlerin çocukları evden uzaklaştırdığı görülse de asıl nedenin sevgisizlik. Diğerlerinin ise  sadece birer mazeret olduğunu  Çocukların suça bulaşması sevgisizlikten, sigaraya başlaması ilgisizlikten, eve geç gelmesi otoritesizlikten, evden kaçması ise mutsuzluktan kaynaklanmakta olduğunu belirtmektedirler.
      Sevgili dostlarım ,bizler her zaman sevginin herkes tarafından çok önemli olduğunu   sevgiyi öğretmenin en kolay yolunun  hayvan sevgisi olduğuna inanıyoruz.Hayvan sevgisi insan sevgisinin temelini oluşturmaktadır.Hayvanları sevenler insanları daha içten severler.İnsanın hayatı boyunca bir canlıya bakarak sorumluluğunu almak ve hayatı boyunca devam ettirmek, mutlu ve huzurlu bireylerin temel başlangıcıdır.Çocuklarımıza ellerine tüfek vererek can almayı öğretmek yerine onlara insan olmanın ve sorumluluk duygusunun şartları gereği sevgiyi ve paylaşımı, doğaya saygı duymayı,sadakati öğretelim.   Benim düşüncelerimde, sevginin ders olarak eğitim içerisinde yer alması ve müfredat programlarına dahil edilmesi yer almaktadır.Çünkü eğitimin vitamini sevgidir.Sevgide  eğitim faktöründe önemli bir konuma sahiptir..Her çocukta  doğuştan sevgi  duygusu vardır, ancak bunun geliştirilmesi ve ortaya çıkarılması ve iyi yönlendirilmesi gerekmektedir.Temelinde sevgi olmayan eğitimin başarıya ulaşmayacağı gibi,  sevgi faktörü de öğrenmeyi  kolaylaştıran en önemli unsurdur.
     Sevgi ve şefkatin hayatımızın her safhasında yer alması dileği ile hepinize gelecek haftaki yazımda buluşuncaya dek sağlık ve esenlik dolu günler dilerim.
       HOŞÇA KALIN.