Sevgili dostlar ve değerli okurlarım, bu hafta hayvan ve çevre olayını bir kenara bırakarak Van a odaklandık. Yazarlarımız ve tüm basın mensuplarının hassasiyetininde bu yönde olduğuna inanıyorum.Bende bu yazımı acı çeken insanlarımızın duygularına bir nebze ortak olmak için konumu değiştirmek zorunda kaldım.
Molotof değildir gönderilen. Taş değildir atılan! Kurşun asla! Mayın mümkün mü?
Çocuk mamasıdır belki! Battaniyedir mutlaka. Belki de bir yürektir 70 milyon adına çarpan…
12 tv kanalının müşterek yardım kampanyası… “Van için tek yürek” diye… Bizler de barışın ve kardeşliğin kalemi olalım, okuru olalım bundan gayri…
Can BABA ne demişti hani:
“en uzak mesafe ne Afrika’dır, ne Çin, ne Hindistan, ne seyyareler
ne de yıldızlar geceleri ışıldayan.
en uzak mesafe iki kafa arasındaki mesafedir birbirini anlamayan.”
Bir bedenin uzuvları gibiyiz bölge bölge… Van’daki sancı bütün Türkiye’nindir.
Sınırda görev yapan Mehmetçiklerden… TL yardın diyordu sunucu… Askeri hastanede vatani
görev yapan Mehmetçiklerden… TL! Falanca ilçenin Emniyet Müdürlüğündeki polislerden şu kadar… TL. Öğrencilerden… Sanatçılardan… İçten dıştan…
Türkiye tek yürek…
5 yıldızlı otel sahibi kış bitene kadar 2000 kişiyi konuklayabileceğini söylüyor…
Depremden sonra Van’ bedava yolcu taşıyanlar otobüs şirketlerine helal olsun.
Van’dan ayrılanları uçakla bedava götürenlere selam olsun…
Devlet nerede? Ahanda burada!
Millet nerede? Kör müsün be kardeşim!
Peki, siz neredesiniz? Krediler veriliyor. Borçlar erteleniyor.
Van’a akıyor Türkiye, Türkiye Van oluyor. Van Türkiye oluyor.
Ruh ve beden gibi… Et ve tırnak misali.
Bunları niye yazıyorum biliyor musunuz? Anladınız siz onu…
Bu ülkenin kalbi bugün Van için atıyor. Peki, siz ne yaptınız Van için?
Yardım yapılmıyor diyenler aynaya bakın şimdi? Siz ne yaptınız Van için?
Ben bu yazıyı yazdım ve siz okudunuz diyelim. Hala bir şey yapmayı düşünmüyor musunuz? Mesela sigara paranızı…
Bakın kimin inancı ne bilmiyoruz? Kimin dili ne bilmiyoruz? Kimin ırkı ne bilmiyoruz?
 Bildiğimiz tek şey orada birilerinin zorda olduğu… Bildiğimiz tel şey oradaki insanların bize ihtiyaç duyduğu… Adana’daki işçi kardeşim “Van’da yapılacak olan okul inşaatında çalışırım”
diyor “karnım tok olsun” yeter. Özürlü vatandaş aylığının yarınsı gönderiyor. Küçük bir çocuk oyuncaklarını satıyor ve elde ettiği parayı yolluyor. Arama kurtarma ekipleri kurtardıkları her candan sonra gol atmış futbolcu gibi seviniyor. Kim bakıyor bu Kürt bu Türk diye Allah aşkına…
Kimliğe göre dağıtılmıyor yardımlar. Bölgelerine göre pay edilmiyor. Tüm Türkiye Van için
çırpınıyor. Van için gözyaşı döküyor. Van için inliyor her yürek. Bütün bunlar Türkiye Cumhuriyeti
Devleti içinde cereyan ediyor.
“Allah razı olsun” diyor Vanlı bir anne. “Allah razı olsun” diyor “devletten ve milletten.” Var mı uzakta durup ahkâm keseni? Var mı uzakta olup hüküm vereni? Var mı ötesi?
Herkes orada sizler neredesiniz ey biçare ve lak lak grubu? Ortamı bulandıranlar,
beyinleri sulandıranlar! Sahi sizler niye yoksunuz? Orhan Veli misali:
“Neler yapmadık bu vatan için;
Kimimiz öldük, kimimiz nutuk söyledik.”
Gölge etmeyin yeter. Bu millet Van’ın yarasını saracaktır. Bu devlet o dar büyüktür
çünkü…
Ayrımcı ifadeler kullananlara yuh olsun! Yardım yapılmıyor diyenlere yazıklar olsun! Ölen insanlarımızın yasını tutmak yerine viranelerin yasçısı baykuşluğa soyunanlara eyvahlar olsun.
Onların yarasını sarmak dururken bu kadar laf u güzaf niye?
Niyetiniz bu can pazarında rant mı sağlamak? Siyasi oyunlar mı oynamak? Başka
kapıya… Bu millet uyanıyor. Doğusu Batısı uyanıyor. Kardeşlik boy veriyor… Kıskanıyorsunuz
değil mi? Zorunuza gidiyor yapılanlar? Siz karanlığınızda ötmeye devam edin baykuşlar!
Yurt içi yurt dışı yardımlar akıyor Van’a… Değer veriliyor her bir cana… Doğu yeniden ihya ediliyor… Van yeniden kuruluyor. İktidarı muhalefeti orada… El ele kol kola… Millet derya misali Van’a akıyor.
“Depremzedeler gönderecek param yok ama sütüm var, öksüz bebeleri emziririm.”
diyen ana var bu memlekette…“Evlatlık alırım” diyen… Vanlı öğrencilere burs veren var kaç yıllık… Okul yapan, hastane… Hangi ülkede görürüsünüz bu dayanışmayı? Hangi toplumda yaşayabilirsiniz bunu?
Gün kenetlenme günüdür; ket vurma günü değil!
Gün kardeşlik günüdür; eziyet verme günü değil!
Gün barış günüdür; savaş günü değil!
Gün iş yapma günüdür siyaset yapma günü değil!